Trochę o biurkach

(Wiem, aranżacje nieco monotonne. Na usprawiedliwienie dodam, że nie w tym samym momencie robione. Tu zgromadzone w jednym miejscu i czasie niestety zwracają na to uwagę. Uprasza się zatem o oglądanie biurek, nie bibelotów ;))

 

 

 Jedni małe lubią, drudzy większe. Z szufladami,  bez. Ze stołu. Ciemne, jasne. Starsze lub młodsze. Czasem nie dogodzisz...

Ja je wszystkie lubię. Czasem nawet żałuję, że człowiek ma tylko jedno biurko w czasie.

  To jednak, że jakieś miejsce do pisania trzeba mieć, to pewne.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

I zrobiło się niechcący "wrześniowo"/ "szkolnie". Zamiaru takiego nie miałam. Co zrobić jak u nas już dzieci za oknem (mam szkołę przed oknami) biegają w mundurkach... A myśli chcąc nie chcąc w jednym kierunku biegną. Zawsze do przodu? No w moim przypadku też trochę do tyłu, bo do szkoły już nie chodzę.

A Wy które byście wybrali i czy w ogóle któreś z tych właśnie?

 

Pozdrawiam, jeszcze wcale nie jesiennie!

 

T.





Pocztówka z przeszłości

Wyszłam z wprawy ;) Zastanawiam się nawet czy owa wprawa jest mi do czegoś w ogóle potrzebna. Jakoś nie mogę ładu dojść ze sobą: pisać, nie pisać? 

Zanim dylemat uda mi się rozwikłać posłużę się "pismem obrazkowym". Kompromis taki. Że żyję- dam znać, co u mnie słychać- pokażę.

 

 

 

 

 

Tak wiem, nie białe. Lubię czarny. Poszłabym nawet dalej, bezwstydnie się w nim lubuję! Nie, nie wszystko na czarno maluję. Ha! nie wszystko maluję.

Tak właśnie ostatnio czas mi mija, przyjemnie.

 

 

 

Z krainy deszczowców...

Upolowany co dopiero, ale już adoptowany na własne potrzeby ;) Małżonek nie dowierzał, że znajdzie się miejsce. No cóż jeśli kobiecie się coś podoba, zawsze znajdzie na to miejsce ;) Obdarty trochę, ale kiedyś odświeżony zostanie... Kiedyś. Na razie w tej właśnie postaci, jednych straszy, a mnie osobiście zachwyca.

I trochę dla śmiechu wersja unpluged

I jeszcze trochę zwenętrza na przekór temu, co obecnie za oknem...